Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον

Το καλοκαίρι του 1939, λειτουργεί σε μια μικρή επαρχιακή πόλη το πρότυπο οικοτροφείο θηλέων Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο. Ο διευθυντής και φιλόλογος Μίμης Μεταξάς είναι παντρεμένος με την Δεσπούλα, σε έναν δυστυχισμένο για εκείνον γάμο. Η Δεσπούλα κατάγεται από την οικογένεια Δεληγιάννη που είναι η πλουσιότερη και σημαντικότερη της πόλης και ιδιοκτήτης του οικοτροφείου είναι ο αδελφός της Αγάπης, μητέρας της Δεσπούλας, Φαίδων Δεληγιάννης. Ο «θείος» Φαίδων κατέχει και την περιουσία της οικογένειας ως ο τελευταίος άρρενας απόγονος με το όνομα της. Η Αγάπη είναι αποξενωμένη από την οικογένεια της αδελφής της Κλειώς, η οποία πέθανε στη γέννα. Με την ευκαιρία της νέας σχολικής χρονιάς, ο Φαίδων προσκαλεί την φιλόλογο κόρη της Κλειώς, την Ζωή Μαδρά, που είναι αρκετά νεότερη από τη Δεσπούλα, να μείνει στην οικογενειακή έπαυλη και να διδάξει ιστορία στο σχολείο.