Voetnoten uit het voorlopig Testament

Het testament van de danser, de dichter en de tekenaar: Wim Kayzer ontmoet Rudi van Dantzig, Willem Wilmink en Marten Toonder. Een sobere en aangrijpende vertelling vol verhalen en reflecties. Op vijf mei 2002 was de VPRO-televisieavond gereserveerd voor drie muzen: de liedjesschrijver en dichter Willem Wilmink (toen 65), de choreograaf en schrijver Rudi van Dantzig (toen 68) en de tekenaar-verteller Marten Toonder (toen 90). Drie muzen die een schitterende erfenis zouden nalaten wat betreft de verbeelding, de poëzie, de dans. Bescheiden muzen: ze roerden niet vaak en zeker niet luidruchtig de trom, terwijl hun werk daar toch alle aanleiding toe gaf. Wim Kayzer had hen gevraagd een voorlopig testament op te maken. Een testament over de liefde, het lijden, de seksualiteit, de maatschappij waarin ze oud werden, hun werk, hun dromen, hun jeugd, de tweede wereldoorlog, de bevrijding, de dood en God.